همزن‌ها واژه‌ای گسترده‌ای هستند که تمام تجهیزات اختلاط مواد از جمله لنگر پارویی و انواع-برشی بالا را پوشش می‌دهند و برای اکثر برنامه‌های کاربردی با نیازهای شدت اختلاط کم مناسب هستند، در حالی که همزن‌های برشی بالا زیر-مجموعه‌ای از همزن‌ها هستند که در اختلاط ظریف تخصص دارند.

این دو نوع تفاوت قابل توجهی در پارامترهای فنی اصلی دارند. همزن‌های معمولی معمولاً در سرعت‌های پایین معمولاً 10-500 دور در دقیقه کار می‌کنند که با تکیه بر تیغه‌ها به آرامی مواد را فشار می‌دهند که منجر به نیروی برشی ضعیف می‌شود که عمدتاً بر جریان کلی مواد متمرکز است و شکستن توده‌های مواد را دشوار می‌کند. آنها ساختار ساده ای دارند که عمدتاً از یک پارو و یک محور همزن تشکیل شده است و فقط به یکنواختی و دقت اختلاط اولیه دست می یابند که منجر به اندازه ذرات یا پراکندگی مواد درشت می شود. میکسرهای برشی بالا با سرعت بسیار بالا تا 1000-15000 دور در دقیقه کار می‌کنند و شکاف باریک بین روتور پرسرعت و استاتور ثابت، ضربه و آشفتگی شدید برشی با نیروی برشی آنقدر قوی برای پاره کردن و شکستن ذرات یا قطرات مواد ایجاد می‌کند. آنها ساختار پیچیده ای دارند که از یک روتور پرسرعت و یک استاتور ثابت (با دندانه ها یا سوراخ هایی برای افزایش اثر برشی) تشکیل شده است که امکان اختلاط دقیق را فراهم می کند که مواد را تا سطح میکرون پالایش می کند.

در کاربرد، میکسرهای معمولی برای سناریوهای بدون نیاز به اندازه ذرات یا پراکندگی دقیق مانند تعلیق مخلوط کردن مایع ساده ذرات جامد در مایعات و هم زدن مواد با ویسکوزیته کم- مناسب هستند. میکسرهای برشی بالا برای سناریوهایی که نیاز به پردازش ظریف یا شکستن ساختار مواد دارند، مانند امولسیون کردن روغن کرم‌های آرایشی-امولسیون کردن آب در صنعت داروسازی ضد{4}}پراکندگی تجمعی نانوپودرها در پوشش‌ها، همگن‌سازی فرآیند تخمیر چسبنده در فرآیندهای تخمیری چسبنده و کارآمد است.

از نظر اثربخشی و محدودیت‌ها، همزن‌های معمولی دارای هزینه کم مصرف انرژی و عملکرد ساده هستند، اما نمی‌توانند به پراکندگی ریز یا امولسیون‌سازی روی مواد آگلومره شده دست یابند و تمایل دارند که مواد مخلوط را به لایه‌ها یا رسوب تبدیل کنند. همزن‌های برشی بالا دقت و راندمان اختلاط بالایی دارند و مشکلات اختلاط دشواری را حل می‌کنند که همزن‌های معمولی قادر به حل آن‌ها نیستند، اما انرژی بیشتری مصرف می‌کنند، هزینه تجهیزات بالاتری دارند و برای محتوای جامد بالا یا کاربردهای ویسکوزیته بالا نامناسب هستند، زیرا می‌توانند به راحتی باعث گیر کردن یا اضافه بار روتور شوند.