سیلندر مخزن تحت فشار جوش داده شده است

مخزن تحت فشار فلزی به طور گسترده ای در مواد شیمیایی، نفت، ماشین آلات، متالورژی، انرژی هسته ای، هوانوردی، هوا فضا و سایر بخش ها استفاده می شود، هسته اصلی فرآیند تولید تجهیزات ضروری است، مخزن تحت فشار به طور کلی از سیلندر، سر، فلنج، عنصر آب بندی، باز کردن تشکیل شده است. و بر عهده گرفت، بلبرینگ و غیره شش قطعه بزرگ هستی شناسی ظرف، با توجه به الزامات شدت تنش جوش، می تواند به درجه ABCD تقسیم شود.

مشاهده می شود که اتصالات جوشی قسمت فشاری اصلی ظرف مطابق جدول به چهار دسته A، B، C و D تقسیم می شوند.

الف) اتصالات طولی قسمت استوانه (به جز اتصالات طولی لایه لمینت ظرف بسته بندی چند لایه)، اتصالات محیطی سر کروی متصل به استوانه، کلیه اتصالات جوشی دوشاخه از انواع محدب. سرها و اتصالات اتصال لب به لب بین لوله تعبیه شده و پوسته همگی اتصالات جوشی کلاس A هستند.

ب) اتصالات حلقوی قسمت پوسته، اتصالات متصل به انتهای کوچک سر مخروطی و اتصالات متصل به لوله و اتصالات متصل به فلنج گردن بلند و لوله، همگی باید متعلق به اتصالات جوشی کلاس B باشند. به جز مواردی که قبلاً به عنوان اتصالات جوشکاری کلاس A، C و D مشخص شده اند.

ج) اتصالات غیر لب به لب پوشش مسطح، صفحه لوله و استوانه، اتصالات فلنج و پوسته و لوله، اتصالات لبه سر و استوانه داخلی و اتصالات طولی لمینت ظروف بسته بندی چند لایه همگی اتصالات جوشی کلاس C هستند.

د) اتصالات متصل به پوسته مانند نازل ها، منهول ها، فلنج ها و حلقه های تقویت کننده، متعلق به اتصالات جوشی کلاس D هستند، به جز مواردی که قبلاً به عنوان اتصالات جوشی کلاس A و B مشخص شده اند.

برای اتصالات نوع A و B توصیه می شود از جوشکاری زیرپودری، جوشکاری قوس الکتریکی، جوشکاری با آرگون یا ترکیبی از آنها استفاده شود. CO2 را می توان برای جوش لب به لب بین نازل و فلنج استفاده کرد.

توجه: جوشکاری گازی معمولاً برای الزامات فشار مجاز نیست.

2.1 راه اندازی قوس و بسته شدن قوس

باید در قوس یا شیار در قوس باشد، در قسمت های غیر جوشی قوس ممنوع باشد، درز جوش باید روی قوس صفحه قوس باشد، گودال قوس باید پر شود.

2.2 جلوگیری از ایجاد قوس

از ایجاد قوس بین سیم زمین، خط برق، نگهدارنده جوش و محل جوش اجتناب کنید.

2.3 پرداخت و تعمیر جوشکاری گودال قوس

گودال قوس در خراش قوس باید صیقل داده شود تا به طور یکنواخت به سطح ماده پایه منتقل شود. اگر ضخامت ماده پایه پس از سنگ زنی کمتر از مقدار تعیین شده باشد، نیاز به جوشکاری دارد.

2.4 جوش فیله جزء تراکمی

ریشه آن باید تضمین شود که از طریق آن جوش داده شود، پا باید انتقال صاف باشد.

2.5 انرژی سیم جوش

انرژی خط هر پاس نباید بیشتر از مقدار مجاز باشد.

2.6 جوش

اتصالات هر پاس جوش باید تا آنجا که ممکن است به صورت تکان خورده باشد.

2.7 ریشه روشن

جوش دو طرفه نیاز به تمیز کردن ریشه جوش دارد تا فلز جوش پشتی جلویی نمایان شود. برای جوشکاری خودکار، اگر آزمایش بتواند نفوذ را تضمین کند، نمی توان درمان تمیز کردن ریشه را انجام داد.

2.8 الزامات برای اتصالات قوس

از نفوذ و همجوشی باید اطمینان حاصل شود

2.9 دمای بین لایه

در طول فرآیند جوشکاری، دمای بین لایه ها نباید از محدوده مشخص شده تجاوز کند. هنگامی که جوش از قبل گرم می شود، دمای بین لایه ها نباید کمتر از دمای پیش گرمایش کنترل شود.

2.10 الزامات قطع جوش

هر جوش باید تا حد امکان جوش داده شود. هنگامی که جوشکاری قطع می شود، قطعات جوشکاری حساس به ترک های سرد باید اقدامات پس از گرمایش و خنک سازی کند را به موقع انجام دهند. هنگام جوشکاری مجدد، همچنان طبق مقررات باید پیش گرم شود.

2.11 چکش برای بهبود کیفیت جوش

در مواقعی که برای بهبود کیفیت جوش نیاز به استفاده از چکش باشد، جوشکاری لایه اول جوش و لایه پوششی نباید چکش کاری شود.

2.12 حذف صفحه شروع قوس، صفحه انتهایی قوس و صفحه آزمایش

صفحه شروع قوس، صفحه انتهایی قوس و صفحه آزمایش جوشکاری محصول نباید با چکش از بین برود.

3.1 کیفیت ظاهری جوش

3.1.1 ظاهر، شکل و اندازه جوش باید مطابق با الزامات استانداردهای فنی و نقشه های طراحی باشد و سطح نباید دارای ترک، منافذ، گودال قوس و پاشش باشد.

3.1.2 جوش های کلاس C و D باید انتقال صاف با فلز پایه داشته باشند. در جایی که نقشه ارتفاع لحیم کاری را مشخص نکرده است، ضخامت قسمت نازکتر لحیم کاری گرفته می شود. برای پین لحیم کاری حلقه تقویت کننده، زمانی که حلقه تقویت کننده بزرگتر یا مساوی 8 میلی متر باشد، پین لحیم کاری معادل 70 درصد ضخامت حلقه تقویت کننده است و کمتر از 8 میلی متر نیست.

3.1.3 برای فولادهای با مقاومت کششی استاندارد σb > 540MPa، ظروف ساخته شده از فولاد زنگ نزن آستنیتی، ظروف برودتی، مخازن کروی و ظروف با ضریب اتصال جوشی 1.0، اتصال جوش داده شده سطح نباید دارای لبه های گزشی باشد. عمق لبه های لقمه روی سطح اتصالات جوشی ظروف غیر از موارد فوق نباید بیشتر از 0.5 میلی متر، طول پیوسته لبه های گزش نباید از 100 میلی متر بیشتر باشد و طول کل لبه های لقمه در هر دو طرف ظروف نباید بیشتر باشد. اتصالات جوشی نباید از 10 درصد طول اتصالات جوش داده شده تجاوز کند.

3-1-4 ارتفاع باقیمانده اتصالات جوشی کلاس A و B ارتفاع باقیمانده جوش های کلاس A و B نباید از 10 درصد ضخامت جوش بیشتر و از 3 میلی متر بیشتر باشد. عرض اتصالات جوشی کلاس A و B معمولاً 1-2میلی متر از عرض هر طرف شیار بیشتر است.